“Φέρνω κι εγώ μυρουδιές.”

αρχείο λήψηςΚάθε μέρα όταν γυρίζω από το σχολείο μου μυρίζει πότε γλυκό πότε μακαρόνια. Όταν πάω στην κρεβατοκάμαρα μου ανοίγω την ντουλάπα μου και μυρίζω σαπουνίλα.

Όταν περνάω από τα σκουπίδια βρωμάει σκουπιδίλα. Όταν βγαίνω στον κήπο μού μυρίζουν τριαντάφυλλα ή γαρίφαλα.

Όταν περνάω από ψαράδικα μού βρωμάει ψαρίλα. Που και που περνάμε από σουβλατζίδικο και μού μυρίζουν σουβλάκια.

Όταν πάμε σε φαρμακείο μού βρωμάει φαρμακίλα. Άμα πάω σε αρωματοπωλείο μού μυρίζουν ωραίες κολόνιες.

Πιο πολύ απ’ όλα μου αρέσει να μυρίζω κολόνιες και κανένα γλυκό.

 

~Μιχάλης Γιαλούσης, β’ δημοτικού.

“Τι θα ήθελα πολύ και γιατί.”

66Μακάρι εμείς τα παιδιά να κυριαρχούσαμε τον κόσμο, να κάναμε δικά μας μαγαζιά και οι μεγάλοι να πήγαιναν σχολείο και εμείς να είμαστε δάσκαλοι. Να φτιάχναμε δικά μας καράβια. Και δικά μας σχολεία και να φυτέψουμε καινούρια δέντρα και καινούρια λουλούδια. Να σταματούσαμε τους πολέμους και να τραγουδούσαμε όλη μέρα.

 

~Μιχάλης Γιαλούσης, β δημοτικού.

“Τι περιμένω να μου φέρει ο Άγιος Βασίλης.”

2Ο Άγιος Βασίλης θέλω να μου φέρει τον Εμίλιο, το ρομποτάκι.

Είναι ψηλό, όταν μιλάω εγώ μιλάει και εκείνο.

Ότι του λες το κάνει, για παράδειγμα να του πεις να φέρει το ψαλίδι εκείνο το φέρνει.

Είναι από το μέλλον, έχει ηλεκτρονικό εγκέφαλο και δουλεύει με μπαταρίες, στη βάση του έχει ροδάκια.

Ξέρω όμως ότι ο Άγιος Βασίλης είναι έθιμο των Χριστιανών και δεν πρόκειται να μου φέρει το δώρο που θέλω.

Αυτό το δώρο θα μου το αγοράσουν η μαμά και ο μπαμπάς μου για τη γιορτή των Χριστουγέννων.

 

~Μιχάλης Γιαλούσης, β δημοτικού.

 

“Ο δικός μου παιδότοπος.”

1f0b513a4e7f0492d69700c846c7dc4c

Ο δικός μου παιδότοπος είναι στην αυλή του σχολείου.

Έχει ένα ωραίο γεφυράκι με μια μικρή λίμνη, έχει πράσινα παγκάκια. Στους πέτρινους τοίχους έχει ζωγραφισμένα ένα χωριουδάκι, ένα λιμάνι μ’ ένα φάρο και άλλα.

Έχει ένα μεγάλο κήπο με φυτεμένα τριανταφυλλιές, μαργαρίτες κι άλλα.

Παίζουμε κυνηγητό, κρυφτό, μήλα, πατητό, αλεπού αλεπού τι ώρα είναι; . Παίζουμε με τις τρελόμπαλες, μουσικές καρέκλες.

Αισθανόμαστε πάρα πολύ ωραία γιατί έχουμε πολύ χώρο.

~Μιχάλης Γιαλούσης, β δημοτικού.

“Τι θα γίνω.”

imagesΤο σκέφτηκα όταν ήμουν 5 χρονών.

Θέλω να γίνω ζωγράφος γιατί μ’ αρέσει να ζωγραφίζω θάλασσες που να ταξιδεύουν καράβια, σπίτια μεγάλα.

Θα είμαι πολύ χαρούμενος, γιατί ο κόσμος θα ‘ρχεται να βλέπει τις ζωγραφιές μου.

Θα αγοράζουν τους πίνακες με τις ζωγραφιές μου, και εγώ θα ζήσω.

 

~Μιχάλης Γιαλούσης, β δημοτικού.

 

“Τι βλέπω απ’ το παράθυρο μου.”

alfavitario la la olaΣτο σαλόνι μας έχει ένα παράθυρο με ωραία θέα.

Κάθε μέρα πηγαίνω στο παράθυρο για να χαζέψω λίγο.

Βλέπω αυτοκίνητα που τρέχουν και παιδάκια με ποδήλατα και γάτες που κάνουν βόλτες και καυγάδες που κάνουν οι γείτονες.

Βλέπω ακόμα και άλλα σπίτια.

Το βράδυ βλέπω τα αστέρια και τον ουρανό που είναι πολύ όμορφος.

 

~Μιχάλης Γιαλούσης, β δημοτικού.

“Η διαδρομή μου για το σχολείο. “

Αναγνωστικό 4Ξυπνάω εφτά το πρωί.
Ντύνομαι, πίνω το γάλα μου, βάζω τα παπούτσια μου, παίρνω την τσάντα μου και φεύγω από το σπίτι μου.
Πηγαίνουμε στη θεία μου. Φεύγουμε με το αυτοκίνητο.
Μες στο αυτοκίνητο συζητάμε. Βλέπω τη θάλασσα, τα σπίτια των χωριών. Περνάμε από άλλα σχολεία, πάμε σιγά, βλέπω άλλους και τρέχουν γρήγορα και φοβάμαι μην τρακάρουμε, και στο τέλος φτάνουμε στο σχολείο.

~Μιχάλης Γιαλούσης, β δημοτικού

“Μόνος μου στο δωμάτιο.”

alfavitario IiΠολλές φορές μένω μόνος μου, επειδή λείπει η μαμά για ψώνια.
Δε φοβάμαι γιατί έχω κάτι να παίζω.
Παίζω με τα παιχνίδια μου και αν βαρεθώ ζωγραφίζω ή βλέπω τηλεόραση ή διαβάζω παραμύθια.
Κάποτε για μια στιγμή εκεί που έβλεπα τηλεόραση ακούω ένα κράτς και άνοιξε η πόρτα. Ήταν η μαμά μου και η καρδιά μου μπήκε στη θέση της.

~Μιχάλης Γιαλούσης , β δημοτικού.

“Ο αδερφός μου.”

xx0032Τον αδερφό μου τον λένε Δημήτρη.
Έχει καστανά μαλλιά και καστανά μάτια, είναι δώδεκα κιλά και ψηλός.
Πιάνει τα πράγματα και περπατάει, μπουσουλάει και κάνει σκανταλιές.
Το βοηθάμε να σηκώνεται. Εγώ το βοηθάω στις σκανταλιές.
Κάνουμε σκανταλιές και παίζουμε με τα παιχνίδια του, γυρίζουμε γύρω γύρω από το τραπέζι.
Τον αγαπάω πάρα πολύ και νιώθω πως μ’ αγαπάει και εκείνος. Όταν γυρίζω από το σχολείο το μεσημέρι μου κάνει πάρα πολλές χαρές.

~Μιχάλης Γιαλούσης, β δημοτικού

“Τι θα κάμουμε στο σπίτι πριν κοπεί το νερό.”

ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ (1)

Μια μέρα καθόμουν στο σπίτι μου και έπαιζα. Τότε άκουσα με τους γονείς μου στο μικρόφωνο του χωριού κάποιον να λέει ότι θα γίνει διακοπή του νερού.Είπε ακόμα ότι θα σταματήσει αύριο και για δυο μέρες ακόμα.

Η μαμά μου και ο μπαμπάς μου τότε πήραν μπετόνια και τα γέμισαν νερό, το ένα το βάλανε στην τουαλέτα. Γεμίσαμε ακόμα και την μπανιέρα. Τα άλλα μπετόνια τα αφήσαμε στην κουζίνα. Ένα μπετόνι ακόμα το αφήσαμε έξω για να ποτίσουμε τα λουλούδια μας.


Με όλη αυτή την αναστάτωση και την έλλειψη του νερού αυτές τις δύο μέρες, καταλάβαμε, πόσο σημαντικό είναι το νερό. Χωρίς αυτό δεν μπορούμε να ζήσουμε. Δεν μπορούμε να πλυθούμε, να μαγειρέψουμε, να πλύνουμε τα ρούχα μας. Χωρίς αυτό δεν μπορούμε να έχουμε καθαριότητα. Χωρίς το νερό δεν μπορεί να ζήσει τίποτα πάνω στη γη και γι’ αυτό οι άλλοι πλανήτες δεν έχουν ζωή.

~ Μιχάλης Γιαλούσης, β δημοτικού.